Hoe voelt het om in een bobslee te zitten en met snelheden tot 160 km/u door de ijstunnel te schieten?
Johannes Lochner:
„Het is pure adrenaline. Stel je een achtbaanrit voor – met alle bochten en het gevoel helemaal in het moment te zijn. Maar dan is er nog dat grote verschil: er blijft altijd dat zekere risico. Je mag geen fout maken. Je mag niet crashen. Je moet over je grenzen gaan, maar niet te ver. Het is een smalle koorddans, die een spanning opbouwt die me elke keer weer te pakken krijgt."
Betekent dit dat je ook gespannen naar de start gaat? Wat gaat er door je hoofd?
Johannes Lochner: „Direct voor de start ben ik emotioneel vrij ontspannen. Ik krijg nauwelijks mee wat er links en rechts gebeurt. Ik zit in een tunnel, volledig gefocust, 100% aanwezig. Ik ben een wedstrijdtype, maar niet iemand die verbeten is. Bobsleeën is voor mij vooral plezier. De adrenalinekick komt wanneer ik de snelheid op de baan voel en me concentreer om veilig de finish te bereiken.“
Waar komt het vooral op aan op de baan?
Johannes Lochner:
„Vertrouwen. Ik zit immers niet alleen in de bobslee, maar heb ook teamgenoten. We moeten elkaar de zekerheid geven dat we veilig beneden aankomen. Ik heb altijd in mijn hoofd dat ik verantwoordelijk ben voor ons allemaal. Ik zou bijvoorbeeld nooit een baan afgaan als ik er niet zeker van was dat ik ons veilig over de finish kan brengen.“